Beni Başkaları Olarak Tanıt Maya Başladı

Bir yıldan beri Deniz'le birlikteydim ve her şey düzeliyordu diye düşünüyordum. Arkadaşlarımla daha az görüşmeye başlamışım, ama Deniz bunu istiyor diye düşündüğüm için sorun görmemiştim. Sonra bir gün, ofiste bir müşteriyle tanışma yaklaşırken beni bir kenara çekti ve öğüdü verdi: "Kariyer için çok ambitiyös görünme, erkekler korkuyorlar. Biraz boyun eğ, soru sor, onları konuştur."

İlk başta bu tavsiye sayılırdı, ama gittikçe arttı. Kuzenim nişanlandığında, düğüne gidersek "sen çok ağırbaşlı davranacaksın ve insanlar Deniz'i senden alacak" dedi. O gece, tüm davet boyunca beni başkası gibi davranmaya zorladı—gülümsüz, sessiz, adeta bir sahne dekorasyonu. Kuzenimin arkadaşları bana şu soru sordu: "Senin çalıştığın alan ne?" Deniz cevap vermeden önce beni uyarıcı bir bakışla süzdü. Anladım ki kendi sözümü söylemem bekleniyor. "Aa, sadece ofiste çalışırım" dedim yalan söylerek, kendimi hasta hissettim.

Aylar geçtikçe bu durumun büyüdüğünü fark ettim. Ailem beni ziyarete geldiğinde, Deniz benim çocuklukta attığım esir kaçış numarasını anlattı ve herkes gülüp beni "hala o haylaz kız" olarak gördü. Ama o an, ben hiçbir esirlik yapmıyordum—ben sadece oturup dinliyordum. Bir arkadaş buluşmasında, benim başarıdan bahsetmesi gerektiğinde, Deniz hızlıca konuyu değiştirerek kendi işindeki küçük bir başarısını anlatmaya başladı. Kimse bana sordu, kimse merak etti.

Düşünmeye başladım: bu kim? Deniz'in beni anlatı olarak kullandığı kim? Aynada bakınca, kendimi tanımıyordum. Gözlerim boştu. Uşaklar gibi giyinmiş, kimseyle müzisyen olmamdan bahsetmeyen, okuma alışkanlığımı gizleyen, her soruya "Deniz'e sorum" dediğim biri vardı. O hafta sonu, yüzüne baktığımda "Sen beni insan olarak görmüyorsun" dedim. Hiç bir şey söylemedi. O anda anladım: beni görmek istemiyordu. Sadece kontrol etmek istiyordu.